• BIST 1.441
  • Altın 485,211
  • Dolar 8,2228
  • Euro 9,9825
  • Aydın 26 °C
  • İzmir 26 °C
  • TOPUKLU EFE SÖKE’DE DUR DURAK BİLMİYOR
  • Jantsa İlk Beşyüzde
  • BÜYÜKŞEHİR SÖKE'DE 10 MAHALLEDE EŞ ZAMANLI ÇALIŞMA YAPIYOR
  • TOPUKLU EFE SÖKE’DE DUR DURAK BİLMİYOR
  • Jantsa İlk Beşyüzde
  • BÜYÜKŞEHİR SÖKE'DE 10 MAHALLEDE EŞ ZAMANLI ÇALIŞMA YAPIYOR

UĞUR MUMCU’NUN MİRASINI GELİŞTİRMEK ZORUNDAYIZ...

FARUK HAKSAL

 

 

 

24 Ocak 1993 günü, hunharca katledilen Uğur Mumcu niçin öldürüldü?.. Ve niçin [hala] katilleri bulunamıyor?..

Çünkü o, emperyalizmin ve yerli işbirlikçilerin çarpıtmaya çalıştığı gerçekleri teşhis ettiği ve tuğlaları yerlerine yerleştirip, meselenin aslını, esasını gösterdiği için öldürüldü... Ve gerçeklerin çarpıtılmasında çıkarı olanların üstün gayret ve çabaları neticesinde, katilleri bulunamıyor.

İşte bakın, Uğur Mumcu ne yazıyor; neleri anlatıyor?..

13 Nisan 1979 Cumhuriyet gazetesi... Birlikte okuyalım:

SAHTE MİLLİYETÇİLER

 

Yabancılar ayıp olmasın diye, bizim gibi ülkeler için "gelişmekte olan ülkeler" derler! Aslına bakarsanız, bizim adımız "az gelişmiş  ülke"dir. Ünlü Fransız bilim adamı Mourice Duverger, bizim gibi ülkeler için "proleter uluslar" kavramını kullanıyor. Duverger, Türkçe'ye "Politikaya Giriş" adıyla çevrilen özlü incelemesinde şu düşüncelere yer veriyor:

Burjuva milletlerle, proleter milletler arasındaki fark, 18. yüzyıl Avrupası'nda aynı ülkenin burjuvazisi ile proletaryası arasındaki fark kadar büyüktür, demektedir. "Proleter uluslar", sanayi devriminin dışında kalan, tarımı ilkel, enerjisi ve makine üretimi yetersiz, buna karşılık ticaret burjuvazisi gelişmiş, ulusal geliri düşük toplumlar demektir.

“Proleter uluslar", gelişmiş, sanayileşmiş  ülkelerin pazarlarıdır. Gelişmiş  ülkeler, proleter uluslar üzerinde, yardım adı altında ekonomik ipotekler kurarlar. Yirminci yüzyılın ilk başlarındaki askeri işgaller, günümüzde ekonomik işgallere dönüşştür. Türkiye, böylesine ekonomik işgal altında tutulan "proleter uluslar"ın en başlarında yer almaktadır.  

"Proleter Uluslar"ın tek kurtuluşu, uluslararası kapitalizme karşı savaş vermelerine bağlıdır. Buna, "anti-emperyalizm" diyoruz. Gerçek "milliyetçilik" budur. Üretimi, yabancılara karşı sömürtmemektir milliyetçilik!..

Ancak  “Proleter uluslar"ın milliyetçiliği, "antiemperyalist" bir çizgiye oturtulabilir…

Bu milliyetçilik anlayışında, ulusallık ve sınıfsallık iç-içedir. Kurtuluş Savaşı'mız ve savaşın önderi Mustafa Kemal Atatürk, proleter uluslara özgü "milliyetçiliğin" yirminci yüzyıldaki görkemli bir örneğini ortaya koymuştur.

Yoksul ülkelerdeki, proleter uluslarda rastlanan bir başka "milliyetçilik", bunun tam tersidir…

Çarpık ekonomik yapıda palazlanan ve çoğu yabancı sermayenin desteğindeki ticaret burjuvazisi ve kurulu siyasal düzen, uyanan anti-emperyalist bilinci yok etmek ya da yozlaştırmak için bir başka "milliyetçilik" akımına sarılır.

Yine Kurtuluş Savaşımızdan örnek verirsek, bu tür milliyetçiler, "Kuvayı Milliye"ye karşı İstanbul Hükümeti tarafından örgütlenen Anzavur komutasındaki "Kuvay-i İnzibatiye"dir. Anzavur kuvvetleri, yabancı işgal kuvvetlerinin "milliyetçi" etiketli uzantılarıdır.

Bu milliyetçilik anlayışı, günümüzde daha karmaşık bir niteliğe bürünmüştür. Açık askeri işgalde kimin kimden yana olduğu daha somut biçimde anlaşılırken, bugünkü kargaşa, uluslararası kapitalizmin bu tür "sahte milliyetçilik" duygularını başka başka renklerle sunmaktadır.

Bu milliyetçilik, baştan tırnağa yabancı sermayeden yanadır, ülke içinde ticaret burjuvazisine, dışında yabancı kuruluşlara toz kondurmaz; işçiden, emekçiden değil, işverenden yana tavır alır, alabildiğine din sömürücüsü  ve düşünce özgürlüğü düşmanıdır.

Mustafa Kemal, "Ezilen uluslar, bir gün ezenleri yok edeceklerdir" derken, Asya ve Afrika'da uyanan "proleter ulusların", "anti-emperyalist bilincini", "milliyetçilik duygularını" harekete geçirmek istiyordu.

"Milliyetçilik", Kurtuluş Savaşımızda, bozuk düzenin kalelerine çekilen bayrak değil, anti-emperyalist bilincin ve bağımsızlık kavgasının sönmeyen bir meşalesi olmuştu.

“Sahte milliyetçiler"in elinden bu bayrağı almak, bütün devrimcilerin ortak amacı olmalıdır. Çünkü, "proleter uluslar"ın bağımsızlık bilinci, anti-emperyalist kavgadan geçer. Çünkü, özünde ulusallık ve sınıfsallığı taşıyan "gerçek milliyetçilik", anti-emperyalist çizginin odak noktasıdır.  

Egemen sınıfların yüzlerindeki "milliyetçilik makyajını" silip atmak, başta işçi sınıfı olmak üzere, yurdunu ve ulusunu seven herkesin görevidir. “

UĞUR MUMCU

 

O öldürüldü.

Bugün yok.

O bu düşünceleri genç  kuşaklara iletemesin diye hunharca katledildi.

Ancak biz, O’nun uğrunda mücadele ettiği “Tam Bağımsız Milli Devleti” korumak, korumak ve kollamak zorundayız.

O’nun yükselttiği bayrağı devralarak, taşımak ve çok daha yukarılara ulaştırmak zorundayız.

Eğer bu ülkede özgür ve bağımsız yaşamak istiyorsak, bu görevi üstlenmek ve sorumluluğun gereklerini yüklenmek, taşımak ve sonuna kadar götürmek zorundayız.

Evet, bütün bunlara mecburuz…

Ve bütün bunlarla yükümlüyüz!.. 



Yazarın Diğer Yazıları
Tüm Hakları Saklıdır © 1995 Gerçek Gazetesi | İzinsiz ve kaynak gösterilmeden yayınlanamaz.
Tel : 0 532 736 54 81 | Faks : 0 532 736 54 81 | Haber Scripti: CM Bilişim